W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z naszej witryny oznacza, że będą one zamieszczone w Państwa urządzeniu. W każdym momencie można dokonać zmiany ustawień Państwa przeglądarki. Zobacz politykę cookies.
Pokolenie Z to osoby urodzone mniej więcej po 1995 roku, czyli dzisiejsi dwudziesto- i wczesnotrzydziestolatkowie. To pierwsze pokolenie, które dorastało w świecie cyfrowym – z dostępem do internetu, mediów społecznościowych i smartfonów od najmłodszych lat. Ten kontekst kształtuje ich postawy, oczekiwania i styl pracy.
Jak Pokolenie Z zachowuje się na rynku pracy?
Elastyczność ponad stabilizację – młodzi często nie szukają pracy „na całe życie”. Wolą projekty, krótsze formy zatrudnienia, możliwość zmiany ścieżki zawodowej.
Technologia to codzienność – są biegli w obsłudze narzędzi cyfrowych, oczekują nowoczesnych form rekrutacji (online, aplikacje, szybka komunikacja).
Work-life balance i wellbeing – nie chcą żyć „tylko dla pracy”. Oczekują, że pracodawcy będą rozumieli potrzebę równowagi i dbania o zdrowie psychiczne.
Wartości i rozwój – praca ma dla nich sens wtedy, gdy pozwala się rozwijać i jest zgodna z ich wartościami. Są gotowi zmieniać zatrudnienie, jeśli nie czują spełnienia.
Mobilność – otwartość na wyjazdy, projekty międzynarodowe czy prace zdalne.
Jak urząd pracy może wspierać Pokolenie Z?
Urząd Pracy nie jest tylko miejscem, gdzie szuka się ofert zatrudnienia. Dla młodych może być realnym partnerem w starcie zawodowym i budowaniu ścieżki kariery:
Doradztwo zawodowe – pomoc w określeniu mocnych stron i dobraniu ścieżki rozwoju zawodowego dopasowanej do indywidualnych zainteresowań.
Nowoczesne formy wsparcia – oferty staży czy szkoleń, które pozwalają zdobywać kompetencje w elastyczny sposób.
Dotacje na start – dla tych, którzy wolą sami „wziąć ster w ręce” i założyć własny biznes.
Szkolenia i kursy – np. w zakresie nowych technologii, kompetencji cyfrowych, języków obcych czy umiejętności miękkich.
Podsumowanie
Pokolenie Z to generacja dynamiczna, elastyczna i pełna ambicji, ale także niepewna wchodzenia na rynek pracy. Urząd Pracy może być dla nich miejscem nie tylko wsparcia formalnego, lecz przede wszystkim przewodnikiem i partnerem w planowaniu kariery. To ogromna szansa na zmianę postrzegania urzędów – z instytucji „od zasiłków” na centra rozwoju i nowych możliwości.