Wymagania językowe w ofertach pracy muszą być zgodne z zasadami równego traktowania, które zabraniają dyskryminacji ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, wyznanie czy narodowość. Pracodawcy są zobowiązani do uzasadnienia wymogu znajomości konkretnego języka obcego tylko wtedy, gdy jest on niezbędny do wykonywania obowiązków służbowych, jak na przykład kontakty z klientami zagranicznymi. Ogłoszenia zawierające preferencje względem narodowości są odrzucane przez Powiatowy Urząd Pracy, ponieważ mogą stanowić pośrednią dyskryminację.
Przykłady poprawnych sformułowań dotyczą wymogu znajomości języków w kontekście zadań związanych z obsługą klientów. Reklamy, które mówią o wymogu związanym z narodowością, są uznawane za niedopuszczalne. Pracodawcy powinni dokładnie opisać poziom i cel języka obcego oraz unikać odniesień do pochodzenia w ogłoszeniach.
W przypadku ofert skierowanych do obcokrajowców, należy uwzględnić wymagania dotyczące znajomości języka polskiego oraz możliwej formy kontaktu. Pracodawcy mogą korzystać z pomocy PUP przy formułowaniu ofert. W razie wątpliwości, zaleca się kontakt z Powiatowym Urzędem Pracy w celu uzyskania wsparcia i informacji.